Yvonne Scheepstra

*6 februari 1962 Amsterdam
† 13 juli 1982 Den Dolder
Leeftijd 20 jaar

We waren met vier kinderen thuis met Yvonne als jongste. Ze vond het leuk als iemand met Canasta spelen een rode 3 trok. Want die gaf honderd punten. “Wooie die” riep ze dan. Gevolg was dat de roodharige kat die we kregen, toen zij rond de 5 jaar was, “Woody” ging heten.

Haar gevoel vertolkte ze soms in beeldspraak. Als er in ons huis met opgroeiende pubers te veel gekibbeld werd en dat haar hinderde, gaf ze heel zuiver haar onbehagen aan. Ze riep dan “Ik heb dorst”. En steeds luider: “Ik heb dohorst”. Tot het lawaai verstomde. We wilden haar ongemak niet.

Dansen op de song “Strange Effect” van Dave Berry kon ze van genieten. “Willempie” van André van Duin was voor haar een favoriete figuur.

Ze kon soms boos zijn, onbegrepen. Toen ze uiteindelijk niet thuis kon blijven wonen kwam ze na wat omzwerving terecht op Dennendal. Bij de mensen ook die we dankbaar blijven voor de dagelijkse zorg die ze kreeg, ook al waren dat er vaak te weinig.

Ze had daar veel goede ervaringen. Belangstelling van vriendjes ook. Gelegenheid om als Sneeuwwitje de prinses te zijn en haar prins aan te wijzen voor de kus.

We kunnen haar nog steeds missen, nu ze er niet meer is.

Tekst door broer Harm en zus Judith.