Rien

*1989 – † 2015
Leeftijd 26 Jaar

Rien wordt in februari 1989 in Amersfoort geboren als enig kind en zoon van Louck en Mieke. Hij woont zijn kinderjaren en jeugd in een gezellige straat in Amersfoort. Aan beide zijden van zijn geboortehuis wonen kinderen. Zij groeien samen op en komen dagelijks bij elkaar over de vloer, logeren en eten bij elkaar. Rien doorloopt de basisschool zonder problemen, leert gitaar spelen, gaat op turnen en later handbal, maar vindt echt zijn draai in ‘Jazz-, Musical- en Showdans’. Dat paste bij hem en dansen blijft hij de rest van zijn leven graag doen.

Op de HAVO gaat het zo makkelijk, dat hij er extra vakken bij gaat doen en tijd overhoudt om volop tiener te zijn. Hij heeft veel plezier in het maken van werkstukken. Niet zozeer het zoeken en maken van de inhoud, maar vooral het met foto’s, opmaak, lettertype, enz. verfraaien van zijn opdracht. Hij doet ook eindexamen in het vak ‘drama’, waar hij later veel aan gehad heeft bij het geven van presentaties en dergelijke.

Na de middelbare school gaat Rien toeristisch management studeren bij het TIO. Ook dat doorloopt hij vlot en in gestaag tempo. Op 19-jarige leeftijd gaat hij 3 maanden stagelopen op Corfu en komt als volwassen man terug en verhuist een half jaar later naar Maastricht. Hij loopt zijn eindstage daar bij het VVV en schrijft een afstudeerscriptie met de titel ‘Maastricht Underground’.

Na het afronden van zijn studie kan hij niet direct werk vinden in de reisbranche en gaat werken bij een kledingwinkel in Maastricht. Na een jaar vindt hij een baan bij een internationaal reisbureau. Naast zijn reguliere werk wordt hij één van de gezichten van het bedrijf op banenmarkten en wordt hij lid van de OR.

De keuze voor het vertrek naar Maastricht wordt bepaald door het ontmoeten van zijn grote liefde vlak voor vertrek naar Corfu. Hij verblijft dan een weekend in die stad met één van zijn beste vriendinnen. Bij het winkelen staat Rien oog in oog met zijn toekomstige liefde Marnix. Zijn vriendin ziet het gebeuren en geeft Marnix Rien’s mailadres, iets wat hij zelf niet durfde. Rien verwacht er niet veel van, maar heeft ‘s avonds al een mailtje van Marnix. Ook bij Marnix heeft Cupido raak geschoten. Rien vertrekt naar Corfu en de 2 mailen heel wat af in die 3 maanden. Na terugkomst in Nederland zit Rien binnen 2 dagen in Maastricht en komt hotel de botel terug: hij heeft zijn grote liefde gevonden. Een jaar daarna gaan ze samenwonen en in 2012 trouwen ze op de datum waarop ze elkaar 4 jaar eerder hebben ontmoet.

In februari 2015 belandt Rien in het ziekenhuis met het idee dat hij een uit de hand gelopen griep heeft. Na een paar dagen krijgt hij te horen dat hij ongeneeslijk ziek is en zal komen te overlijden. Een half jaar later overlijdt Rien in augustus op 26-jarige leeftijd, veel te jong, zijn grote liefde, zijn ouders, (half-) zus en alle andere geliefden achterlatend en nog vol ambitie en plannen voor het leven. Hij wilde zo graag nog veel van de wereld zien; het bezoeken van New York met stip bovenaan. Net voor hij ziek werd schrijft hij zich in voor een studie Zweeds, en wil een dag minder gaan werken om ook iets met zijn creatieve kant te gaan doen. Hij droomt over het ontwerpen van een eigen T shirt lijn. Samen met Marnix heeft hij de wens om toe te werken naar een leven in de Provence, waar zij tijdens hun vakanties verliefd op waren geworden. Hij hoopt ‘suikeroom’ te worden voor kinderen van zijn zus. Hij heeft het allemaal niet meer kunnen doen en meemaken.

Vanaf zijn geboorte gaat Rien met een open blik, ondernemend en met humor door het leven. Hij is een makkelijke, goedlachse baby en weet van jongs af aan mensen aan zich te binden door zijn open, vriendelijke en geïnteresseerde houding en zijn enorme gevoel voor humor. De buurkinderen zijn als broers en zussen voor hem. Op school heeft hij vooral vriendinnen. Hij voelt zich prettiger met meisjes dan met jongens, die moeten hem niet zo en plagen hem. Behalve als ze hem echt leren kennen, dan worden het vriendschappen voor het leven. Rien weet zich zo geliefd dat hij zijn korte leven lang denkt, voelt en handelt zoals hij is. Hij laat zich niet beïnvloeden door wat anderen vinden. Zijn haar is daar een mooi voorbeeld van, dat kent in zijn leven vele kleuren, modellen en lengtes, al naar gelang Rien mooi vindt. Datzelfde geldt voor zijn kledingstijl en de dingen die hij onderneemt. Die eigenheid zie je ook zeker terug in zijn vriendschappen. Hij omgeeft zich met mensen bij wie hij zich prettig en vertrouwd voelt en het maakt hem niet uit wie, wat, hoe, waar of hoe oud iemand is. Zijn motto is ‘J’aime les gents qui m’aiment’.

Dat maakt hem zeer geliefd en hij weet mensen te binden. Zijn 25^e verjaardag viert hij groots. Hij is dankbaar dat hij een kwart eeuw mag worden (letterlijk zijn woorden en de motivatie voor het feest). Hij maakt er zelfs een videoclip voor: ‘Rien celebrates’. Een jaar later, op zijn 26^e verjaardag ligt hij in het ziekenhuis en weet dat hij zal gaan overlijden. Zijn ziekte draagt hij met een ongekende moed en kracht, hij vindt het zonde om zijn tijd te verspillen met eindeloze tranen en woede maar pakt het leven waar hij nog kan, gesteund door zijn liefhebbende man, ouders, zus en al zijn andere geliefden.

Zijn leven en sterven zijn een bron van inspiratie voor veel mensen: meerdere mensen uit zijn omgeving staan na zijn overlijden anders in het leven en/of gooien het roer om en kiezen voor kwaliteit van leven in plaats van het najagen van eer en geld. Rien heeft een enorme steen verlegd op aarde en wordt intens gemist en laat een grote leegte achter.