Jitske Brouwer

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?

(Huub Oosterhuis)

* 17-01-1976 Pingjum
† 01-12-2010 Nijmegen
Leeftijd 34 jaar.

Jitske Brouwer, een bijzondere en mooie vrouw die door kanker op vierendertigjarige leeftijd uit het leven gerukt is. Ondanks haar korte leven heeft ze veel gedaan en nagelaten. Haar drie kinderen dragen haar genen en houden haar zichtbaar en tastbaar in het hier-en-nu. Maar ook de vruchten van de initiatieven en projecten die ze opgezet heeft worden nu nog steeds geplukt.

Maar wie was zij? Een vraag die moeilijk te beantwoorden is, je kunt er alleen naar gissen. Haar innerlijke wereld en gevoelens waren de hare. Soms kregen we een inkijkje. De vraag die makkelijker te beantwoorden is en een beeld geeft van wie zij was is: ‘Wat deed zij in en met haar leven?

Zelf zou ze waarschijnlijk nuchter en zonder enige pretentie op haar leven terugkijken. Ze deed gewoon wat ieder ander mens ook had gedaan. Niets bijzonders. Wij zien dat anders. Ze was wel degelijk bijzonder en heeft in haar korte leven meer neergezet dan menig ander mens in een lang leven. 

Jitske is geboren in Pingjum als eerste kind met een pittig karakter en een sterke eigen wil. Als oudste zus was ze de ‘leider’ van de vier kinderen. Jitske bepaalde het spel en de regels en de andere drie volgden. Als ze dat niet deden dan werden ze op een duidelijke manier gecorrigeerd. Altijd had ze ideeën en vooral een plan. Dat plan diende alleen maar uitgevoerd te worden. En dan het liefst met het resultaat dat zij voor ogen had. Het doorkruisen van de plannen (door anderen) werd niet altijd gewaardeerd. Bewust, gedecideerd en gedisciplineerd doorzetten was haar houding.

Dit is een rode draad die in de rest van haar leven terug te zien is. Mogelijkheden zien, een plan maken, resultaten bepalen, leidinggeven en dan hard werken om het plan om te zetten in de werkelijkheid. Ze was intelligent en had vele talenten, ontwikkelde nieuwe vaardigheden en deze heeft ze optimaal benut. Ze stapte daarbij buiten haar comfortzone en ging in vertrouwen het avontuur aan.

Ze had een rijk sociaal leven. Niet gek omdat ze een persoon was die door de inzet van haar talenten en haar actieve houding in contact kwam met heel veel mensen. Wat ze deed was altijd gericht op het grotere geheel. Hoe kan ik anderen helpen en waar kan ik mijzelf nuttig maken? Na haar bekering stond veel van haar handelen in het teken van haar geloof.

Op de lagere school maakte ze met haar beste vriendin een krant die voor verbinding tussen haar klasgenoten zorgde, in het harmonieorkest tilde ze als solist met haar klarinet het geheel op een hoger niveau. Tijdens haar studententijd in Wageningen was ze bestuurslid van de Friese Studentenvereniging en organiseerde ze ludieke en serieuze momenten die voor verbinding en plezier zorgden. Na haar studie vertrok ze uit Nederland en woonde en werkte ze in verschillende Afrikaanse landen. In haar werkende leven hielp ze als ontwikkelingswerker (voedingskundige en later ook als verpleegkundige) mensen in noodsituaties om te (over)leven. Ze was een gelovig en actief lid van de kerkelijke gemeente (o.a. muzikaal en in groepswerk). Voor haar gezin was ze de centrale persoon die zorgde dat alles ‘reilde en zeilde’. In haar vrije tijd zette ze de Owili Stichting op die praktische hulp biedt aan kinderen met AIDS in Kenia en ondersteunde waar ze kon altijd mensen in haar omgeving met tijd, inzet en middelen.

Er is nog zoveel meer om te vermelden en het is moeilijk voor te stellen wat zij nog allemaal had kunnen betekenen voor haar omgeving. Zij kan het zelf niet meer doen, maar ze heeft veel nagelaten. De lessen die wij van haar geleerd hebben zijn waardevol en inspirerend:

• Neem wat groter is dan jezelf als uitgangspunt.
• Focus niet op jezelf maar kijk wat je voor een ander kunt betekenen.
• Je kunt altijd iets doen, wacht er niet mee.
• Als je je voor de volle 100% inzet en een plan hebt zul je slagen.
• Materiele zaken zijn niet belangrijk, je kunt met weinig een gelukkig leven leiden.
• Geloof in waar je mee bezig bent en vertrouw op God.

Jitske, bedankt voor wie je was en voor wie je bent voor ons. We houden van je en missen je.